Spotkanie 3. - Ja przekazuję wam królestwo

Cele

Celem tego spotkania jest przekazanie uczestnikom, że Kościół (więc też każdy jego członek) idzie w kierunku Królestwa Bożego, które po trochu tworzymy przez całe życie, kończąc na pełni chwały w wieczności. Chcemy też pokazać uczestnikom, że ta droga (Kościół jest przecież pielgrzymujący) jest równa decyzjom i wyborom każdego z nas. W efekcie Królestwo Boże jest dziełem każdego z nas. Jest sumą wszystkich naszych dążeń ku większej chwale Bożej.

Uwagi dla animatora

Królestwo Niebieskie jest kwestią dosyć odległą dla przeciętnego śmiertelnika. Większość ludzi niewiele wie na ten temat. Poziom abstrakcyjności tych pojęć może być dla uczestników tak wysoki, że mogą po prostu nie przyswoić tych wiadomości (“nie załapać” tematu). Dlatego animator powinien w miarę możliwości przybliżyć (najlepiej jak najbardziej warsztatowo) temat tego spotkania. Zadziałają ćwiczenia aktywizujące, ruchowe, itd. Im bardziej kreatywnie, tym lepiej. Konspekt jest tylko szkicem spotkania. To animator je tworzy. Dlatego też nie trzeba wykorzystać wszystkich propozycji autora (w tym pytań).

Modlitwa

Modlitwa niech wprowadza już w tematykę budowania Nowego Jeruzalem. Można prosić Ducha Świętego o dar jedności i czerpania od siebie nawzajem (z doświadczenia całego Kościoła), aby móc budować na powstałych już fundamentach. Można też wykorzystać modlitwę “Ojcze nasz” (uwaga: “(...) święć się imię Twoje, przyjdź Królestwo Twoje ”). Będzie to odpowiedni wstęp do spotkania: można później spytać się uczestników, jak rozumieją te słowa i czy są świadomi, o co proszą Boga.

Dzielenie się

Ten czas przeznaczony jest na podzielenie się dotychczasowymi przeżyciami, Namiotem Spotkania, itd. Warto zapytać o najważniejszy moment na ten czas rekolekcji, o przemyślenia w związku ze swoim życiem. Jeśli grupa nie wykazuje chęci dzielenia się, animator może zachęcić swoim przykładem.

Wprowadzenie do spotkania

Wiemy już, że każdy z nas żyje w czasie i to zmusza do zmian, oraz podejmowania decyzji. Ten “przymus” świata doczesnego ma swój cel. Na tym spotkaniu chcemy dojść do tego, co jest tym celem.

Jak czekamy?

Podejmowanie przez nas decyzji jest nieuniknione. Co jednak dzieje się potem? Zaczyna się okres czekania na efekty. Czas wątpliwości, o których mówiliśmy ostatnio. Warto zauważyć, że to nas właśnie łączy. Animator może teraz zadać uczestnikom pytania:

  • Co robisz wśród innych ludzi, kiedy czekasz?
  • Jak możesz wspólnie z innymi oczekiwać efektów swoich / waszych decyzji?
  • Jak ważne dla Ciebie jest to, że możesz dzielić się z innymi swoimi wątpliwościami, uczuciami związanymi z czekanie?

Poszukajmy w grupie podobieństw w naszym czekaniu.

Ten punkt można zrealizować schematem na wspólnej kartce; stworzyć zbiory z naszymi odpowiedziami i sprawdzić, czy tworzymy jakąś całość; czy nikt nie jest osobno. Można zrobić to samo używając innych metod, np.: Kto odpowiedział tak samo jak inna osoba z grupy bierze cukierka tego samego koloru. Na koniec sprawdzamy, które osoby mają cukierki. To ćwiczenie pokaże nam nasze podobieństwa.

Jak czeka Kościół?

Warto zauważyć, że Kościół czeka podobnie do “zwykłych ludzi” (świeckich). Służy temu każda wspólna modlitwa, sakramenty, czytanie Słowa Bożego, adwent, Eucharystia i wiele innych. Na poprzednim spotkaniu była mowa o tym, że Kościół czeka na różne rzeczy.

  • Jak według mnie Kościół czeka na Paruzję?
  • Jak ja uczestniczę w tym oczekiwaniu?
  • Czy widzę podobieństwo w czekaniu “pobożnym” i “świeckim”?

Na co więc czekamy?

Obecni w czasie czekamy na koniec tego czasu. Ta odpowiedź powinna się już powoli nasuwać grupie. Czy wiemy jednak, co to znaczy? Czym jest Królestwo Boże?

Aby to zobrazować znajdźmy najpierw różnice między osobami w grupie. Animator niech więc zadaje pytania, np.: Jesteś humanistą, czy ścisłowcem? Jesteś za Realem Madryt, czy FC Barceloną? Wolisz PS, czy Xboxa? Sukienkę, czy spodnie? Kawę, czy herbatę? itd.

Kiedy już jesteśmy podzieleni i budzi się mały antagonizm między uczestnikami, czytamy fragment Pisma:

Wtedy wilk zamieszka wraz z barankiem,
pantera z koźlęciem razem leżeć będą,
cielę i lew paść się będą społem
i mały chłopiec będzie je poganiał.
Krowa i niedźwiedzica przestawać będą przyjaźnie,
młode ich razem będą legały.
Lew też jak wół będzie jadał słomę.
Niemowlę igrać będzie na norze kobry,
dziecko włoży swą rękę do kryjówki żmii.

—Iz 11,6-8

Zauważmy, że to co nas teraz dzieli, nie będzie mieć miejsca w Nowym Jeruzalem. Tam nastanie pokój idealny. Można zapytać uczestników, jak odbierają taką wizję.

Jak budować? - zastosowanie

Oczywiście nie będziemy biernie czekać, aż Paruzja sama “przyjdzie”.

Note

Tak chcieli zrobić Tesaloniczanie. Porzucili wszystkie obowiązki i tylko modlili się czekając na mającą przyjść Paruzję. Święty Paweł napomina ich we fragmencie (2 Tes 3,10 - 11): “Albowiem gdy byliśmy u was, nakazywaliśmy wam tak: Kto nie chce pracować, niech też nie je! Słyszymy bowiem, że niektórzy wśród was postępują wbrew porządkowi: wcale nie pracują, lecz zajmują się rzeczami niepotrzebnymi.”

Chcemy czekać aktywnie. Jak to można robić? Świetnym przykładem jest duchowość jezuicka: ten typowo “naukowy” zakon ma zwyczaj zamieszczania w swoich publikacjach naukowych skrót A.M.D.G. (Ad Maiorem Dei Gloriam - Na większą chwałę Bożą). To pokazuje, że tworzymy Królestwo Niebieskie już dziś; w naszej codzienności. Bliskie temu jest podejście Żydów. Wierzą oni w „doskonalenie świata poprzez Królestwo Wszechmogącego” („L’takken olam b’malkut Szaddaj”). Zastanówmy się więc teraz:

  • Jak ja mogę budować Królestwo Boże?
  • Czy już coś robię w tym kierunku?

Zastosowaniem z tego spotkania może być np. stworzenie i wprowadzenie w życie SMARTowego planu dotyczącego budowania Nowego Jeruzalem, czyli zmienianie świata wokół siebie. To działanie może mieć miejsce już zaraz na spotkaniu, od razu po rekolekcjach. Im szybciej zaczniemy działać, tym więcej zrobimy.

Note

SMART to skrót rozwijający się w następujący sposób:

Szczegółowy – zawierający konkretny przekaz;
Mierzalny – aby można było go zmierzyć, czyli liczbowo wyrazić jego realizację;
Atrakcyjny – aby nie był nudny oraz wzbudzał ciekawość i chęć do działania;
Realny – aby był możliwy do osiągnięcia;
Terminowy – aby był określony czasowo (wyznaczony czas osiągnięcia celu mobilizuje)

Oto bowiem królestwo Boże pośród was jest

Podsumowując spotkanie trzeba zauważyć, że skoro już teraz budujemy to Nowe Królestwo to zmieniamy świat wokół nas. Jesteśmy w pełni świadomi zła tego świata (konflikty, wojny, itd.), ale i tak idziemy w ten świat i chcemy czynić go coraz lepszym. Niech ta myśl będzie obecna w modlitwie na koniec spotkania. Można też wykorzystać tu modlitwę franciszkańską, w której motyw zmieniania świata jest bardzo mocny.

O Panie, uczyń z nas narzędzia Twego pokoju;
abyśmy siali miłość, tam gdzie panuje nienawiść;
wybaczenie, tam, gdzie panuje krzywda,
jedność, tam gdzie panuje zwątpienie;
nadzieję, tam gdzie panuje rozpacz;
światło, tam gdzie panuje mrok;
radość, tam gdzie panuje smutek.
Spraw, abyśmy mogli
nie tyle szukać pociechy,
co pociechę dawać;
nie tyle szukać zrozumienia, co rozumieć;
nie tyle szukać miłości, co kochać;
albowiem dając - otrzymujemy;
wybaczając - zyskujemy przebaczenie;
a umierając, rodzimy się do wiecznego życia.
Przez Jezusa Chrystusa. Pana naszego.