Spotkanie 1. - Tęsknota za ideałem

Cele

  1. Zapoznanie się uczestników grupy, zawiązanie wspólnoty
  2. Nazwanie po imieniu rzeczy nad którymi chce się pracować
  3. Wprowadzenie pojęcia radykalizmu ewangelicznego i rozwianie potencjalnych złych skojarzeń z nim związanych

Wskazówki dla animatora

Zaczynamy dzisiaj rekolekcje, których siła nie polega na nowych treściach lecz na nieustępliwości, szczerości i klarowności. To czy się uda osiągnąć nam cel w niedziele zależy od tego, czy od pierwszych minut spotkania wprowadzisz “atmosferę” pragnienia zmiany bardziej niż poznawania. Rekolekcje odbywają się w małej grupie - to Ty ją prowadzisz i dajesz uczestnikom świadectwo bycia Synem Gromu. Wszelkie punkty dookoła tzw. “wspólne” są tylko pomocą w tym Twoim działaniu. Bądź z grupą zawsze, rozmawiaj z nimi w czasie chwil wolnych, nie unikaj ważnych tematów, prowokuj indywidualne rozmowy. Masz tylko kilka godzin od teraz, aby ich poznać! Jako animator pozwól sam/sama sobie skoncentrować się niemal w całości na swojej grupie i zaufaj animatorom z diakonii specjalistycznych, że ogarną resztę. W  zamyśle tych rekolekcji jesteś kluczową po Bogu osobą na tych rekolekcjach dla swojej grupy - jesteś ich animatorem.

By z klęsk, rozczarowań, żalów obmyć myśli.
Otrząsnąć ze zwycięstw i z krzywd je oczyścić.
By móc podarować prywatne zachwyty
Komuś, przed kim zachwyt - goryczą zakryty.
By móc się podzielić swoim niepokojem
Z kimś, kto tak się boi przyznać: ja się boję!
By to, co słabością, bólem i kalectwem
Stało się modlitwą, światłem i świadectwem.

—Motywacja, Jacek Kaczmarski

Modlitwa

Note

 5 minut

Modlitwa do Ducha Świętego o dar otwartości i stawania w Jego świetle. Prośmy też o odwagę do tego, aby patrzeć na swoje życia i wiarę i zobaczyć je takimi jakimi one są, a nie na nasze wyobrażenia na ich temat. Warto też rozszerzyć modlitwę o element prośby o dobre przeżycie rekolekcji dla całej wspólnoty (można wybrać szczególnie jedną z grup - w takim wypadku przed spotkaniem animatorzy muszą ogarnąć kto za kogo się modli).

Wprowadzenie do spotkania

Note

 10 minut

Na początku spotkania musimy się poznać. Użyjemy do tego metody “niedokończonych zdań”. Animator rozdaje każdemu uczestnikowi kartkę z 10 zdaniami (patrz załącznik). Następnie każdy podpisuje swoją kartkę i uzupełnia zdania. Informujemy, że to co wpisujemy będzie prezentowane innym. Następnie każdy prezentuje swoje odpowiedzi, a grupa zadaje każdemu pytania o jedną rzecz, aby rozwinąć. Dla animatora jest to szansa, aby wychwycić pierwsze informacje o swoich uczestnikach.

  • Cenię u innych…
  • Uśmiecham się, gdy…
  • W  życiu osobistym pragnę…
  • Mój charakter…
  • U ludzi drażni mnie…
  • Moje słabe strony to…
  • Moje mocne strony to…
  • Na pierwszym miejscu jest dla mnie…
  • Za nic w świecie nie zrezygnuję z…

Po wykonaniu ćwiczenia animator może zapytać:

  • Które zdanie było Ci najłatwiej uzupełnić?
  • Które zdanie było Ci najtrudniej uzupełnić?

Piękny świat

Note

 10 minut

Czy żyjemy w idealnym świecie? Pewno pierwszą odpowiedzią jaka się nasuwa jest “nie!”. Co jednak sprawia, że nasz świat jest nieidealny?

Niech każdy stworzy listę 10 spraw, które trzeba by usunąć w życiu ludzi, aby świat był lepszy.

  • Co wypisałeś?
  • Które dwie z tych spraw są najważniejsze i dlaczego?
  • Czego byś potrzebował by zrealizować dany punkt?

Ale nie spoglądajmy tylko negatywnie! Może zamiast usuwać trzeba coś dodać? Niech każdy stworzy listę 10 spraw, które trzeba by wprowadzić w życiu ludzi, aby świat był lepszy.

  • Co wypisałeś?
  • Które dwie z tych spraw są najważniejsze i dlaczego?
  • Czego byś potrzebował by zrealizować dany punkt?

Tak uczciwie patrząc ile z tych rzeczy, które wypisaliśmy dotyczą tylko “innych” a nas nie?

Tęsknota serca

Note

 15 minut.

Na świecie jest sporo rzeczy przykrych z powodów arbitralnych jak pogoda. Mogą sprawiać dyskomfort. Ale dużo bardziej od wizji pięknego świata oddziela nas zachowanie człowieka. Nie tylko zachowanie “tego drugiego człowieka, mojego sąsiada”, ale także mnie samego. Z drugiej strony jest w nas przecież pragnienie dobra! Dlaczego w takim razie się to nam nie udaje?

Być może ktoś przed chwilą powiedział, że potrzebowałby 200 mld dolarów. No tak - nie mamy ich, więc się nam nie udaje. Być może ktoś przed chwilą powiedział, że potrzebowałby by doba miała 40h. No tak - doba ma tylko 24h, więc się nam nie udaje. Być może ktoś przed chwilą powiedział, że musiałby być prezydentem USA. Nikt z nas prawdopodobnie nie jest, więc się nam nie udaje. Być może ktoś przed chwilą powiedział, że….

  • Czy jest Ci bliska taka sytuacja, że marzysz o czymś, ale umiesz znaleźć 100 powodów dlaczego nie ma sensu wykonywać jakichkolwiek działań by to osiągnąć?
  • Za czym tęsknisz w sprawach swojej wiary? (To może być bardzo trudne pytanie. Jeżeli ma paść na spotkaniu to animator odpowiada jako pierwszy.)

Warning

Bardzo “poważna” część spotkania. Bez nazwania po imieniu tych przestrzeni reszta naszych rekolekcji choćby nie wiem jak pięknie wyszła jest bezbronna.

Pisaliśmy o świecie. Napiszmy teraz o sobie, tym razem nie będziemy tego czytać, to dla Was. Niech każdy napisze minimum jedną rzecz, którą chciałby aby była w jego życiu i jedną rzecz, której chciałby się pozbyć. Jeżeli ktoś nie wykona zadania w przeciągu 2 minut to niech to stanie się zadaniem na dzisiejsze silentium sacrum.

Przeczytajmy:

Jestem bowiem świadom, że we mnie, to jest w moim ciele, nie mieszka dobro; bo łatwo przychodzi mi chcieć tego, co dobre, ale wykonać — nie. Nie czynię bowiem dobra, którego chcę, ale czynię to zło, którego nie chcę. Jeżeli zaś czynię to, czego nie chcę, już nie ja to czynię, ale grzech, który we mnie mieszka. A zatem stwierdzam w sobie to prawo, że gdy chcę czynić dobro, narzuca mi się zło. Albowiem wewnętrzny człowiek we mnie ma upodobanie zgodne z Prawem Bożym. W  członkach zaś moich spostrzegam prawo inne, które toczy walkę z prawem mojego umysłu i podbija mnie w niewolę pod prawo grzechu mieszkającego w moich członkach. Nieszczęsny ja człowiek! Któż mnie wyzwoli z ciała, co wiedzie ku tej śmierci? Dzięki niech będą Bogu przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego! Tak więc umysłem służę Prawu Bożemu, ciałem zaś — prawu grzechu.

—Rz 7,18–25

  • Który wers tego fragment jest Ci najbliższy? Dlaczego?
  • Jak reagujesz na takie prawo duchowe? Co ono sugeruje odnośnie Twojej drogi?
  • Skąd w nas jest to pragnienie czynienia dobra?

“Nigdy nie będę taki jak…”

Note

 15 minut

Gdyby kiedyś jakiś Twój dobry przyjaciel napisał w swoim pamiętniku/blogu taki wpis:

Mam poczucie, że to wszystko jest dla mnie za trudne, że przerasta moje siły i możliwości. Pomyślałem ostatnio, że widocznie tak jest, że w Kościele są mocne jednostki, które potrafią dotykać gwiazd i tacy, dla których to niedostępne. Wielkie rzeczy nie są dla mnie, powinienem raczej myśleć realistycznie, przecież nie będę drugim św. Pawłem. Przyznaję, że czasami zwyczajnie mam ochotę schować się pod kołdrę i od wszystkiego się odciąć. Dobrze mi z tym, co mam. Przynajmniej nie przeżywam rozczarowań, a przecież wiem jak bardzo są bolesne. Gdy nazywam to pokorą to lepiej się z tym czuję.
  • Jak oceniasz taką postawę?
  • Co byś mu napisał w komentarzu?
  • Zdarza Ci się tłumić swoje marzenia po to, aby się nie rozczarować? W  sprawach wiary także?

Note

To miejsce na świadectwo animatora. Pewno nie jest Ci obcy tytuł tego punktu. Opowiedz o tym grupie. Warto im pokazać, że przeżywaliśmy/przeżywamy takie same rozterki jak oni.

Pismo Święte zna dobrze ten styl myślenia. Św. Paweł rozróżnia trzy typy ludzi.

  1. Człowiek zmysłowy (opierający się wyłącznie na swoich zmysłach - ateista)
  2. Człowiek cielesny (człowiek w drodze, walczący)
  3. Człowiek duchowy (człowiek w pełni wierzący)

Przeczytajmy:

Ciągle przecież jeszcze jesteście cieleśni. Jeżeli bowiem jest między wami zawiść i niezgoda, to czyż nie jesteście cieleśni i nie postępujecie tylko po ludzku? Skoro jeden mówi: “Ja jestem Pawła”, a drugi: “Ja jestem Apollosa”, to czyż nie postępujecie tylko po ludzku?

—1 Kor 3,3-4

  • Za co św. Paweł gani Koryntian?

Koryntianie bardziej koncentrowali się na tym, kim jest osoba, która przekazuje im Dobrą Nowinę, zamiast na tym od kogo ta nauka pochodziła. Zachowywali się zatem niedojrzale. Chcieli dobrze! Przecież słuchali Dobrej Nowiny! Mimo to jednak wkradła się w ich życie niedoskonałość. Z naszej perspektywy jest ona oczywista i duża, ale dla nich na ich etapie rozwoju wiary nie było to jasne i św. Paweł musiał reagować.

  • Jak się zachowujesz gdy mimo dobrych i szczerych chęci coś Ci nie wychodzi?
  • Czy ogarnia Cię czasami postawa “nie uda mi się, to nie dla mnie”? Jak się wtedy zachowujesz?
  • Czy św. Paweł mówi o stanie “cielesności” jako o czymś normalnym i trwałym? Dlaczego?

Przerastanie

Note

 10 minut

Wyzwania naszej wiary są ogromne. Gdy się im przyglądamy możemy mieć wrażenie, że stoimy pod wielkim szczytem Himalajów i mamy zadanie, aby tam wejść przy użycia kawałka liny i worka wysłużonego i połatanego. Co więcej nie tylko my sami czujemy, że nie potrafimy sprostać wymaganiom. Cała wspólnota Kościoła nieustannie od wieków szuka sposobu jak najlepiej wypełniać zadanie naszego Mistrza! Nie mamy prostych odpowiedzi. Nie mamy tanich rozwiązań. Nie istnieje przycisk “dobry Kościół”, który trzeba nacisnąć, bo w czasie jednej z awarii wyskoczył tylko nikt nie wie gdzie on się znajduje.

Jeden z teologów Polskiej ziemi napisał takie słowa:

Po wielu latach nauki religii wyrastają nam ciągle nowe pokolenia pogan, analfabetów życia religijnego, co najwyżej niemowląt w Chrystusie, chrześcijan żyjących cieleśnie, dla których ideał życia chrześcijańskiego to tylko legendy i życiorysy świętych ze średniowiecza czy starożytności.

—ks. Franciszek Blachnicki

  • Myślisz, że to prawda? Jak można by to zweryfikować?
  • Co Ty możesz z tym zrobić?
  • Co my możemy z tym zrobić?

W Kościele największe zmiany zaczyna się od siebie samego. Misja nas przerasta, ale to nie usprawiedliwia naszej decyzji, aby z niej zrezygnować. Toczymy walkę o ludzi, którzy będą starali się ze wszystkich sił stać się dojrzałymi chrześcijanami. Dlatego jesteśmy na rekolekcjach o nazwie “Synowie Gromu”.

Warning

świadectwo animatora dlaczego przyjechał na te rekolekcje, o co tu walczy, jaka jest jego misja, jakie pragnienie serca - nie bójmy się nazywać rzeczy wprost

Radykalizm czy fanatyzm?

Note

 15 minut

W czasie rekolekcji będziemy prawdopodobnie często używali słów: gorliwy, radykalny. Każdy może te słowa rozumieć inaczej.

  • Z czym kojarzy Ci się słowo “radykał” i “radykalizm”?
  • Co dobrego może być w radykalizmie?
  • Kiedy radykalizm może być zły?

Warto w tym miejscu (jeżeli czas na to pozwala) podyskutować z grupą podając wiele przykładów. Nie chodzi o szukanie dobrej czy złej odpowiedzi, ale o poznanie grupy, jej wrażliwości. W  przypadkach konfliktowych należy pamiętać, że kluczowe są intencje czynu. Kilka podpowiedzi autora konspektu:

  1. Umywanie nóg dziewczynie w rocznice związku - fanatyzm czy pozytywny radykalizm?
  2. Odmówienie jedzenia mięsa na urodzinach w piątek - fanatyzm czy pozytywny radykalizm?
  3. Zejście w górach ze szlaku 20 km w poszukiwaniu Kościoła w niedzielę - fanatyzm czy pozytywny radykalizm?
  4. Zrezygnowanie z pasji himalaizmu ponieważ atak na szczyt trwa więcej niż 7 dni i jest związany z opuszczeniem niedzielnej Eucharystii - fanatyzm czy pozytywny radykalizm?
  5. Powtórzenie całej dziesiątki różańca jeżeli się nie miało pewności czy się dobrze przesuwało palce na różańcu - fanatyzm czy pozytywny radykalizm?
  6. Z powodu spóźnienia na Mszę niedzielną o 8:00 o 2 minuty wrócenie do domu i przyjście odpowiednio wcześniej na kolejną Eucharystię - fanatyzm czy pozytywny radykalizm?
  7. Temperatura 38 st. nie jest wystarczającym powodem, by nie pójść do kościoła w niedzielę - fanatyzm czy pozytywny radykalizm?
  8. Czekanie na zielone światło, choć jezdnia jest pusta. - fanatyzm czy pozytywny radykalizm?

Jeżeli owocem tej części spotkania będzie to, że w czasie wolnym uczestnicy będą sami z sobą dyskutować o tych przykładach to cel został osiągnięty.

Zastosowanie

Note

 5 minut

Niech każdy z uczestników wybierze sobie jakąś czynność, której jeszcze nigdy nie robili w życiu, a którą ma szanse wykonać do jutrzejszego spotkania grupowego, a co równocześnie będzie w jego oczach radykalne i dobre. Garść pomysłów:

  1. Można przez 16 h ani razu nie skorzystać z telefonu komórkowego.
  2. Można nauczyć się na pamięć kilku wersów Pisma Świętego.
  3. Można podejść do trzech osób i powiedzieć, że chciałoby się im przeczytać coś bardzo ważnego po czym z Pisma Świętego przeczytać J 3, 16.
  4. Można wysłać do trzech osób sms z treścią : Jezus zbawił świat.
  5. Można, być może pierwszy raz w życiu, zachować silentium sacrum od modlitwy do “Panie otwórz wargi moje”.

Uczestnicy deklarują na forum grupy swoje zastosowanie. Na następnym spotkaniu zdają z niego sprawę (w tym celu animator może zapisać sobie po spotkaniu zastosowania swoich uczestników).