Wprowadzenie

Gdy ponad 20 lat temu pojawił się pomysł, aby zorganizować rekolekcje tematyczne dla młodzieży z parafii nikt z nas nie miał świadomości, że rozpoczynamy w ten sposób pracę, której owocem będzie m.in. ta publikacja. Chcieliśmy po prostu zrobić coś dobrego. Z czasem zaczęliśmy sięgać do stworzonych materiałów w czasie przygotowywania spotkań w ciągu roku czy wakacji jako szukając źródła inspiracji. Niektóre z tych konspektów powędrowały w świat i są kopiowane od animatora do animatora i żyją już pewno własnym życiem. Dostawaliśmy, ku naszemu zdziwieniu, informacje od ludzi żyjących po drugiej stronie Polski na temat tego jak wyszły im spotkania oparte o nasze materiały. Pomysł, aby zebrać naszą pracę w jednym miejscu wydawał się zatem naturalny. Gdy zestawiliśmy razem wszystko co udało się odszukać w naszych archiwach podsumować mogliśmy to tylko słowami z Arki Noego: „Ocalić trzeba co najdroższe, a przecież tyle już tego jest!”

Publikujemy nasze materiały „takie jakie są”, nie ingerowaliśmy w ich merytorykę, jedynie dokonaliśmy prac redakcyjnych w celu ujednolicenia ich wyglądu. Po co je udostępniamy? Aby inspirować! Jeżeli jest w kimś pragnienie, aby wykorzystać całe konspekty lub ich część w pracy na rzecz Królestwa Bożego niech nic go nie ogranicza. Nie wyczerpuje to jednak naszej motywacji. Ta publikacja to przede wszystkim konkretne świadectwo w sprawie dobra, które miało miejsce w małej wsi Babice koło Raciborza. Setki młodych ludzi przeżyła spotkanie z Jezusem, na modlitwach byliśmy świadkami nawróceń, na spotkaniach widzieliśmy jak Bóg wychodzi naprzeciw pytaniom o sens życia. To zaskakujące jak kilka stron papieru zapisanych tuszem pomaga stworzyć przestrzeń w której Bóg pracuje z człowiekiem. Znamy to bardzo dobrze - ponad 20 razy przeżyliśmy opracowywanie nie tylko konspektów, ale całych rekolekcji „od zera”. Z obecnej perspektywy możemy powiedzieć z całą odpowiedzialnością, że czas tworzenia tych materiałów był dla nas nie mniej ważny niż same rekolekcje.

W doświadczeniu animatorstwa spotkaliśmy Chrystusa. Działo się to nie tylko w czasie spotkań grupowych, ale i wieczorami poprzedzającymi rekolekcje gdy z trudem pisaliśmy kolejne linijki tych konspektów. Niech zatem stanie się to jawne, bo „Nie możemy nie mówić tego, cośmy widzieli i słyszeli.” (Dz 4,20).